با استفاده از زوج سیمهای مخابرات برای تلفن خانگی ما تنها از یک پانصدم امکانات بالقوه این سیمها استفاده می‌کنیم و مابقی بلااستفاده می‌ماند. ADSL پهنای باند 1.1 مگاهرتزی خطوط مسی را به کانال های 4 کيلوهرتزی تقسيم می کند و آخرين کانال را جهت ارسال صدا و فاکس معمولی تخصيص می دهد و 256 کانال ديگر را برای انتقال دو طرفه اطلاعات استفاده می کند; به اين ترتيب که 64 کانال را برای خط ارسال اطلاعات و 128 کانال ديگر را جهت دريافت اطلاعات استفاده می کند. در بهترين حالت اگر 192 کانال 4 کيلو هرتزی موجود را استفاده کند، در تئوری سرعت بايد به حدود 9 مگابيت در ثانيه برسد.

در حال حاضر سرعت خطوط ADSL در بهترين حالت 2 مگابيت در ثانيه می باشد.در عمل، اين خطوط اطلاعات زنجيره وار ديجيتال را به اطلاعات پارالل در دو سر انتقال اطلاع تبديل می کنند. دقيقا مشابه کاری که در مودم های خطوط عادی انجام می شود.
سرعت انتقال اطلاعات در محدوده ذکر شده به عواملی از جمله فاصله ارتباطی و نوع سيم استفاده شده بستگی دارد.حال با استفاده از سخت‌افزارهایی که بتوانند داده‌ها را فشرده‌سازی، ارسال و دریافت نمایند می‌توانیم این قابلیت بلااستفاده را هم به کار بگیریم. یکی از این سخت‌افزارها در پست مخابرات نصب و دیگری در محل استفاده‌کننده نصب می‌شود. ارتباط از طریق سیم تلفن قبلی شما برقرار می‌شود بدون اینکه اختلالی در ارتباطات تلفنی بوجود آید. حالا به شرط اینکه مودم همیشه به خط وصل و روشن باشد ارتباط شما با اینترنت همیشه برقرار خواهد بود در عین حال اینکار برای مکالمات تلفنی مشکلی پیش نمی‌آورد.